Ο Βρυγμός χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
1. Βυγμός κατά τη διάρκεια του ύπνου, είναι η ρυθμική ή μη ρυθμική δραστηριότητα των μασητικών μυών, δεν είναι διαταραχή κίνησης ή διαταραχή ύπνου σε υγιή άτομα.
2. Βρυγμός κατά τη διάρκεια της αφύπνισης, είναι η δραστηριότητα των μασητικών μυών και χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενη ή παρατεταμένη επαφή των δοντιών ή/και σύσφιξη ή ώθηση της κάτω γνάθου και δεν αποτελεί διαταραχή κίνησης σε υγιή άτομα.
Και οι δύο ορισμοί ξεκινούν με τη φράση «δραστηριότητα των μασητικών μυών», για να τονιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων μυών ως πηγή πιθανών κλινικών συνεπειών.
Και οι δύο ορισμοί ολοκληρώνονται με την φράση «σε υγιή άτομα», για να υπογραμμιστεί ότι, ενώ στα περισσότερα άτομα ο Βρυγμός δεν είναι διαταραχή, είναι όμως σημάδι διαταραχής σε ορισμένους ανθρώπους (REM behaviour disorder, OSA, επιληψία κλπ).
Ο Βρυγμός πρέπει να θεωρείται διαταραχή;
Όταν τα επίπεδα της μυϊκής δραστηριότητας των μασητικών μυών αυξάνουν τον κίνδυνο αρνητικών συνεπειών στην στοματική κοιλότητα (ακραία μηχανική φθορά των δοντιών) τότε ο Βρυγμός θα πρέπει να θεωρείται παράγοντας κινδύνου παρά διαταραχή σε κατά τα άλλα υγιή άτομα.
Ένας παράγοντας κινδύνου είναι ένα χαρακτηριστικό που αυξάνει την πιθανότητα μιας διαταραχής αλλά δεν την «εγγυάται».
Η διαταραχή είναι μια κατάσταση η οποία είναι επιβλαβή αυτή κάθε αυτή.
Αν δεν αποτελεί παράγοντα κινδύνου για άλλη διαταραχή, ο Βρυγμός μπορεί να είναι μια κινητική συμπεριφορά με πολυπαραγοντικη αιτιολογία.
Συμπεριφορά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το άτομα έχει επίγνωση της δραστηριότητας ή ότι η δραστηριότητα είναι ακούσια.
Σε ορισμένα άτομα η συγκεκριμένη συμπεριφορά/συνήθεια μπορεί να έχει θετικές συνέπειες για τον Βρουξιστή. Παράδειγμα: σε περίπτωση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ο Βρυγμός αυξάνει τη σιελόρροια για να μειωθεί ο κίνδυνος φθοράς των δοντιών από τα γαστρικά υγρά. Άρα σε ορισμένους ανθρώπους δρα ως προστατευτικός μηχανισμός ως απάντηση σε άλλες διαταραχές.
Αφήστε μια απάντηση